Poszukiwanie materiałów opakowaniowych o optymalnych właściwościach doprowadziło do tego, że obecnie stosuje się prawie wyłącznie materiały łączone, wielowarstwowe.

W foliach łączonych używa się m.in. następujących materiałów i ich pochodnych:

• polietylen (PE),

• poliester (politereftalan etylenowy- PET),

• poliamid (PA, szczególnie poliamid PA 6),

• polipropylen (PP),

• polistyren (PS),

• polichlorek winylu (PVC),

• polichlorek winylidenu (dwuchlorek winylidenu - PVDC),

• alkohol etylenowinylowy ( kopolimer etylenu z alkoholem winylowym- EVOH) i

• kopolimery akrylonitrylu.

Spośród wielu materiałów opakowaniowych najtańszym jest folia polietylenowa (PE), jednak zapakowane w nią mięso, np. odkostniona wołowina, traci pożądaną czerwonąbarwę w ciągu 1-2 dni ze względu na to, że folia PE jest przepuszczalna dla tlenu, który utlenia czerwony barwnik mięsa – mioglobinę, przekształcając ją w brunatną metmioglobinę.

Podobnie folia PVC (polichlorek winylu) może służyć do krótkotrwałego zabezpieczania żywności przed wpływem warunków otoczenia.

W przemyśle mięsnym stosuje się zarówno giętkie, półsztywne i sztywne materiały (folie) opakowaniowe a także laminaty foliowe o zróżnicowanych parametrach technicznych, takich jak grubość i wytrzymałość na urazy mechaniczne, przepuszczalność dla gazów, pary wodnej i promieniowania ultrafioletowego (UV), zgrzewalność, termoformowalność i termokurczliwość czy odporność na niskie i wysokie temperatury.

Częściej stosuje się folie wielo- niż jedno- lub dwuwarstwowe. Do pakowania mięsa i jego przetworów używa się wielu materiałów wielowarstwowych, w tym m. in. folii PA/PE, OPA/PE, PET/PE, PETmet/ PE, PET/PYDC/PE i innych.

Zewnętrzna warstwa opakowania z folii wielowarstwowej przejmuje głównie zadania mechanicznej stabilności, warstwa środkowa pełni rolę zaporową dla tlenu, natomiast powłoka wewnętrzna zapewnia wytrzymałość na rozerwanie oraz przebicie zgrzewu i opakowania.

Specjalne warstwy zgrzewalne gwarantują bezpieczeństwo zgrzewania. Dla przykładu woreczki termokurczliwe nowej generacji mogą składać się z sześciu warstw różnych folii polimerowych. Jedną z nich może być np. polietylen małej gęstości (PE-LD), charakteryzujący się bardzo dobrą zgrzewalnością.

Rozwój handlu i sieci dystrybucyjnej wymaga od przetworzonych wyrobów mięsnych coraz dłuższych okresów przydatności do spożycia, co oznacza z reguły stosowanie materiałów opakowaniowych o coraz większej barierowości,czyli niższej przenikalności tlenu. Jednakże pod wpływem zwiększonej wilgotności może zmniejszać się barierowość niektórych polimerów barierowych, np. EVOH i PA 6.

Warstwa barierowa laminatu musi być zabezpieczona przed absorpcją wody przez zastosowanie warstw ochronnych lub przez modyfikację, np. poliamidem amorficznym.

Bardzo dobrą barierę dla gazów, pary wodnej i substancji aromatycznych stanowią przezroczyste folie i torebki, powlekane tlenkami krzemu(SiOx). Mają one zastosowanie do pakowania produktów, a także ich pasteryzacji i sterylizacji. Nie wykazują efektu „retort shock", czyli nie obniżają swojej barierowości podczas zabiegów termicznych.

W praktyce można stosować także folie wielowarstwowe zawierające absorber tlenu, oparty na bazie związku nieorganicznego, który reaguje z tlenem w sposób nieodwracalny. Nie ma on bezpośredniego kontaktu z produktem i nie może do niego migrować. Przedłuża się w ten sposób trwałość produktu wrażliwego na działanie tlenu, np. mięsa lub wędlin plasterkowanych.

Istotnym problemem jest także ochrona barwy zapakowanego produktu przed niekorzystnymi zmianami wywołanymi promieniowaniem UV emitowanym przez świetlówki fluorescencyjne zainstalowane w ladach chłodniczych. Zmiany barwy wyrobu pod wpływem światła ogranicza się stosując folie kolorowe albo nieprzezroczyste, np. z warstwą aluminium.

Używa się także folie, w których zastosowano warstwę chroniącą wyrób przed działaniem promieniowania UV. Bariera ta jest niezależna od innych właściwości folii. Podczas przechowywania nie traci ona swoich właściwości użytkowych i nie przechodzi do zapakowanego produktu. Dzięki temu folie takie nie budzą zastrzeżeń z punktu widzenia prawa żywnościowego. Stosuje się je do pakowania szynek gotowanych, a także kiełbas i wędzonek surowych.

Zastosowanie w opakowaniach warstwy ochronnej przed działaniem promieniowania UV i absorpcją tlenu stwarza możliwość przekroczenia dotychczas osiąganych granic trwałości wyrobów. W odróżnieniu od folii z aluminium, są one podatne na głębokie tłoczenie, trwale wiążą tlen w opakowaniu, a także zapewniają dobrą widoczność produktu.