Sposób pakowania i rodzaj materiału opakowaniowego są czynnikami decydującymi w znacznej mierze o jakości pakowanej żywności, na którą składają się bezpieczeństwo zdrowotne i długa trwałość. Spośród metod pakowania, które pozwoliły na wydłużenie okresów przechowywania i weszły na stałe do krajowej praktyki produkcyjnej należą: pakowanie próżniowe i pakowanie w atmosferze modyfikowanej (ochronnej).

W przemyśle mięsnym stosuje się zarówno giętkie, półsztywne i sztywne materiały (folie) opakowaniowe a także laminaty foliowe o zróżnicowanych parametrach technicznych, takich jak grubość i wytrzymałość na urazy mechaniczne, przepuszczalność dla gazów, pary wodnej i promieniowania ultrafioletowego (UV), zgrzewalność, termoformowalność i termokurczliwość czy odporność na niskie i wysokie temperatury.

Aktualne tendencje rozwoju systemów pakowania owoców i warzyw

Największym problemem nadprodukcji owoców i warzyw jest ich sezonowa podaż, którą można przedłużyć przez stosowanie technologii przyspieszających bądź opóźniających ich dojrzewanie.

Rozwiązaniem tego rodzaju okazały się systemy pakowania w mieszaninie gazów, określane jako pakowanie w atmosferze modyfikowanej (MAP)

Postęp w dziedzinie technologii opakowań jak również wzrost wymagań konsumentów są wyzwaniem do opracowania nowych opakowań oraz modyfikacji tradycyjnych systemów pakowania żywności.

Szczególną role odgrywają innowacje w kierunku poprawy funkcjonalności opakowań, ale również ulepszania ich właściwości barierowych, wytrzymałościowych, odporności na starzenie, przy jednoczesnym poszukiwaniu nowych materiałów, które rozwiązywałyby problemy ekologiczne.